Dornier Do 17 – charakterystyka i historia
Dornier Do 17 to niemiecki samolot bombowy oraz rozpoznawczy, który zyskał sławę podczas II wojny światowej. Wykorzystywany był również jako nocny myśliwiec. Jego produkcja odbywała się w zakładach Dornier Flugzeugwerke, a ze względu na charakterystyczny, smukły kształt kadłuba, zyskał miano „Latającego ołówka” (niem. Fliegender Bleistift). Samolot ten był jednym z trzech kluczowych typów dwusilnikowych bombowców wykorzystywanych przez Luftwaffe na początku konfliktu.
Początki konstrukcji samolotu
Historia Dorniera Do 17 sięga roku 1933, kiedy to firma Dornier rozpoczęła prace nad szybkim dwusilnikowym samolotem, który miał spełniać wymagania linii lotniczych Lufthansa. W obliczu konkurencji ze strony Heinkla He 70, projektanci skoncentrowali się na budowie kadłuba o jak najmniejszych oporach aerodynamicznych. Po zakończeniu I wojny światowej Niemcy były ograniczone w posiadaniu maszyn wojskowych, jednak po dojściu nazistów do władzy, nastąpiła szybka modernizacja lotnictwa wojskowego. W ramach tego procesu zlecono różnym producentom stworzenie nowych konstrukcji, które miały być formalnie klasyfikowane jako samoloty pasażerskie lub pocztowe.
Rozwój prototypów
Po kilku latach prac projektowych powstały pierwsze prototypy Do 17. Pierwszy z nich, oznaczony jako Do 17 V1, oblatano 23 listopada 1934 roku. Posiadał on wiele nowatorskich rozwiązań, w tym podwójny statecznik pionowy oraz komory bombowe zdolne pomieścić do dziesięciu bomb o masie 50 kg każda. Testy kolejnych prototypów przyniosły dalsze usprawnienia konstrukcyjne, takie jak zwiększenie pojemności zbiorników paliwa oraz modyfikacje silników.
Wersje Dornier Do 17
W miarę postępu prac nad Dornierem Do 17 powstało kilka jego wersji, które różniły się przeznaczeniem oraz wyposażeniem technicznym. Najważniejsze warianty to:
Do 17E i F
Wersje te były napędzane silnikami Daimler-Benz DB 600, jednak ich produkcja została wstrzymana z powodu problemów z dostawami. Zamiast tego zdecydowano się na silniki BMW VI-7,3 o mocy 750 KM. Wersja bombowa Do 17E-1 mogła przenosić do 500 kg bomb, natomiast wersja rozpoznawcza Do 17F-1 była wykorzystywana do misji zwiadowczych.
Do 17K
Jest to licencyjna wersja produkowana przez jugosłowiańską fabrykę Drazavna Fabrika Aviona. Wyposażona była w lepsze silniki gwiazdowe Gnome Rhône oraz bardziej zaawansowane uzbrojenie strzeleckie. Choć wyprodukowano ich niewiele, maszyny te miały swoje zastosowanie w Jugosławii aż do wybuchu II wojny światowej.
Do 17Z
To najliczniej produkowana wersja Dorniera Do 17. Charakteryzowała się powiększoną kabiną załogi oraz nowym układem uzbrojenia. W sumie wyprodukowano 872 egzemplarze tej wersji. Zastosowanie mocniejszych silników BMW Bramo pozwoliło na zwiększenie udźwigu do 1000 kg bomb oraz poprawiło osiągi samolotu.
Użycie bojowe Dorniera
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).