Eugeniusz Szumiejko

Eugeniusz Szumiejko

Eugeniusz Szumiejko – życie i działalność

Eugeniusz Szumiejko, urodzony 9 września 1946 roku w Wierobiejkach, był postacią, która na zawsze zapisała się w historii Polski jako wybitny astronom oraz aktywny działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL. Jego życie to nie tylko pasja do nauki, ale również zaangażowanie w walkę o wolność i demokrację w Polsce. Zmarł 5 lipca 2020 roku, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo zarówno w dziedzinie astronomii, jak i w ruchu opozycyjnym.

Wczesne lata i edukacja

Eugeniusz był synem Anny i Bronisława Szumiejko. W 1958 roku, w ramach ostatniej fali repatriacji, jego rodzina została przesiedlona z Kresów Wschodnich do Polski. Osiadli w Wiechlicach, gdzie młody Eugeniusz rozpoczął swoją edukację. Jego pasja do nauki szybko ujawniła się, co zaowocowało decyzją o studiach na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego. To właśnie tam kształcił swoje umiejętności i pogłębiał wiedzę z zakresu astronomii.

Działalność w opozycji

Już od początku lat 60. Szumiejko angażował się w działalność społeczną. W 1967 roku dołączył do Aeroklubu Wrocławskiego, gdzie rozwijał swoje zainteresowania związane z lotnictwem i naukami przyrodniczymi. Jednak prawdziwym przełomem w jego życiu były wydarzenia marcowe z 1968 roku, kiedy to został członkiem Komitetu Strajkowego na Uniwersytecie Wrocławskim. Jego aktywność w ruchu studenckim była początkiem długiej drogi walki o wolność słowa i niezależność polityczną.

Współpraca z „Solidarnością”

W 1980 roku, po powstaniu NSZZ „Solidarność”, Eugeniusz Szumiejko aktywnie uczestniczył w tworzeniu struktur związku na Dolnym Śląsku. Pracując we wrocławskim Zakładzie Techniki Biurowej „Biurotechnika”, stał się przewodniczącym Komitetu Zakładowego. Jego zaangażowanie zaowocowało udziałem w Walnym Zebraniu Delegatów Regionu Dolny Śląsk oraz I Krajowym Zjeździe Delegatów, gdzie miał okazję współpracować z najważniejszymi postaciami ruchu solidarnościowego.

Stan wojenny i ukrywanie się

Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce w grudniu 1981 roku, Eugeniusz stanął przed nowymi wyzwaniami. Brał udział w strajku oraz współorganizował Krajowy Komitet Strajkowy. Po brutalnej pacyfikacji protestów musiał ukrywać się, a jego działalność przybrała formę podziemną. W Gdańsku, wraz z Andrzejem Konarskim, utworzył Ogólnopolski Komitet Oporu. Później współpracował z innymi znaczącymi działaczami opozycji, co umocniło jego pozycję jako lidera ruchu oporu.

Powroty do życia publicznego

Po upadku PRL-u i ponownym zalegalizowaniu „Solidarności”, Eugeniusz Szumiejko wrócił do aktywności publicznej. W latach 1990-1992 pełnił funkcje delegata na Walne Zebranie Delegatów Regionu Dolny Śląsk oraz członka Zarządu Regionu. Jego działalność polityczna nie ograniczała się tylko do pracy w związku zawodowym – brał także udział w wyborach pre


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).