Pępóweczka biaława – unikalny grzyb z rzędu szczeciniakowców
Pępóweczka biaława, znana naukowo jako Cantharellopsis prescotii, to interesujący gatunek grzyba, który należy do rzędu szczeciniakowców (Hymenochaetales). Jego historia sięga 1832 roku, kiedy to po raz pierwszy został opisany przez niemieckiego mykologa Johann Anton Weinmanna. Początkowo nadano mu nazwę Cantharellus prescotii, jednak w 1986 roku Thomas Wilhelmus Kuyper dokonał zmiany, przenosząc go do rodzaju Cantharellopsis. Warto zaznaczyć, że jest to takson monotypowy, co oznacza, że nie posiada innych przedstawicieli w swoim rodzaju.
Systematyka i klasyfikacja
Pępóweczka biaława znajduje się w szerokiej klasyfikacji grzybów. Należy do królestwa Fungi, a dokładniej do grupy Basidiomycota. W systematyce według Index Fungorum jej pełna klasyfikacja obejmuje rodzaj Cantharellopsis, a następnie kategorie Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae oraz Agaricomycetes. Takson ten może być również znany pod kilkoma synonimami, takimi jak Gerronema prescotii, które zostało zaproponowane przez Redheada w 1984 roku.
W 2003 roku polski mykolog Władysław Wojewoda zaproponował polską nazwę dla tego gatunku – pępóweczka biaława. Choć nazwa ta jest używana w literaturze mykologicznej, nie jest zgodna z aktualną nazwą naukową.
Morfologia pępóweczki białej
Morfologia pępóweczki białej jest interesująca i różnorodna. Kapelusz tego grzyba może osiągać średnicę od 0,4 do 4 cm. Na początku ma kształt lekko wypukły, który z czasem staje się bardziej płaski, a na końcu często posiada głęboko zagłębiony środek. Powierzchnia kapelusza jest gładka i jedwabiście włókienkowata, z centralną częścią w kolorze złotobrązowym oraz jaśniejszym brzegiem. Brzeg kapelusza jest podwinięty oraz falisty, co nadaje mu charakterystyczny wygląd.
Hymenofor pępóweczki białej składa się z blaszki, która silnie zbiegają się na trzonie. Blaszki są wąskie i smukłe, często rozwidlone lub z międzyblaszkami. Charakteryzują się dużą gęstością i mogą mieć kolor od białego do żółtawo-gliniastego.
Trzon grzyba ma wysokość od 1,9 do 4 (a czasami nawet 6) cm oraz grubość od 0,5 do 3 (4) mm. Jest równomiernie zwężający się ku podstawie i wypełniony wewnątrz. Początkowo jego powierzchnia jest oprószona, ale z czasem staje się naga i matowa, przy zachowaniu białego koloru.
Miąższ pępóweczki białej jest dosyć gęsty i miękki, charakteryzując się słabym zapachem oraz smakiem.
Cechy mikroskopowe
Mikroskopowe cechy pępóweczki białej są równie fascynujące jak jej morfologia makroskopowa. Podstawki tego grzyba mają cztery sterygmy i są stosunkowo krótkie. Zarodniki są białe do kremowych i mają jajowaty kształt; ich rozmiar wynosi od 4,5 do
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).