Wprowadzenie do albumu WAW-NYC
Album „WAW-NYC” to jeden z najważniejszych projektów w dorobku polskiego gitarzysty jazzowego Marka Napiórkowskiego. Wydany 29 września 2017 roku przez Wydawnictwo Agora, stanowi piątą studyjną płytę artysty i siódmy album w ogóle. Prace nad tym dziełem trwały kilka miesięcy, a efekt końcowy przyciągnął uwagę zarówno krytyków, jak i miłośników jazzu. „WAW-NYC” to nie tylko zbiór utworów, ale także manifest artystyczny, który doskonale odzwierciedla unikalny styl Napiórkowskiego oraz jego umiejętności jako kompozytora i wykonawcy.
Inspiracje i koncepcja albumu
Marek Napiórkowski w swoich pracach często czerpie z różnych źródeł, a „WAW-NYC” nie jest wyjątkiem. Tytuł albumu odnosi się do dwóch miast: Warszawy (WAW) i Nowego Jorku (NYC), co symbolizuje połączenie europejskich i amerykańskich wpływów w jego muzyce. Gitarzysta pragnie pokazać różnorodność kulturową oraz muzyczną, która wpływa na jego twórczość. Album jest pełen emocji i eksperymentów brzmieniowych, co sprawia, że każdy utwór opowiada swoją historię.
Muzycy wspierający Napiórkowskiego
Na „WAW-NYC” Marek Napiórkowski współpracował z wieloma utalentowanymi muzykami, którzy wzbogacili brzmienie albumu. W skład zespołu weszli:
- Robert Kubiszyn – odpowiedzialny za bas oraz kontrabas, wniósł do utworów głębię i rytmiczną stabilność.
- Clarence Penn – grający na perkusji, nadał kompozycjom energii i dynamiki.
- Manuel Valera – fortepianista, który pojawia się w trzech utworach, dodał elementy harmoniczne i melodyjne.
- Chris Potter – wybitny saksofonista tenorowy oraz klarnetysta basowy, który wzbogacił materiał o swoje charakterystyczne brzmienie.
Ta różnorodność instrumentów oraz umiejętności muzyków sprawiła, że „WAW-NYC” stał się dziełem niezwykle różnorodnym stylistycznie.
Analiza utworów na albumie
„WAW-NYC” składa się z kilku kompozycji, które przyciągają uwagę zarówno pod względem technicznym, jak i emocjonalnym. Każdy utwór ma swoje unikalne cechy, które odzwierciedlają osobowość artysty oraz jego doświadczenia. Utwory są zróżnicowane pod względem tempa, nastroju oraz struktury.
Pierwsze wrażenie: otwierający utwór
Album rozpoczyna się od mocnego akordu gitary akustycznej, który wprowadza słuchacza w świat jazzu. Już od pierwszych dźwięków można wyczuć ekscytację i energię, którą Marek Napiórkowski pragnie przekazać. Otwierający utwór jest dynamiczny i pełen życia, co zachęca do dalszego odkrywania reszty materiału.
Niezwykłe połączenia melodii
Kolejne kompozycje na albumie zachwycają różnorodnością melodii oraz harmonii. Marek z powodzeniem łączy różne style jazzowe, co sprawia, że każda piosenka jest niepowtarzalna
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).